09-03-08

Reflectie

61

 

 

 

 

 

Ik had het nog zó met mezelf afgesproken. Toen ik deze blog begon. Ik zou mezelf niet blootgeven. Het zou enkel om mijn schrijfstijl gaan. Om deze te ontdekken en ontwikkelen. Wàt ik schreef, nee daar zou niemand mij persoonlijk in herkennen. Zo ver wilde ik niet gaan. Zou ik me niet riskeren. Het maakte niet uit wat ik schreef. Als het maar mooi klonk. Metaforisch. Filosofisch als het kan.

Ik moet bekennen dat ik mij er intussen pijnlijk van bewust ben dat mijn blog mij de spiegel voorhoudt. En zegt: "kijk maar wie je bent!" Niks van wat ik hier geschreven heb, is leeg en betekenisloos. Is zomaar. Is los van mij.

Dus ik leer bij. Niet alleen over m'n schrijven (dat ik graag zinnen in stukjes schrijf vandaag). Maar ook over mezelf. Dat er meer is dan je ziet. Niet alles is wat het lijkt. Ik had geen maatschappij-kritische teksten van mezelf verwacht want ik lijk altijd met alles akkoord. Geen schrijfsels over plukjes zachte liefde want dat vond ik zoetzemerig. Geen grenzeloze verhalen want ik riskeer me nooit. Geen eerlijke gedichten die voelbaar vol woeligheid zitten. Laat staan twijfels over mijn eigen gek-kigheid. Of gedichten over huizen, auto's en koffie (die ik niet drink). En wie weet wat er nog allemaal komt...

17:00 Gepost door Blink in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.