03-05-08

Nina (13)

Het was zaterdagavond. Nina probeerde de "smokey eyes" truc uit de Flair te kopiëren. Ze vond dat het goed paste bij het zilverkleurige losse haltertopje en haar donkere haarkleur. Stefan vond het indrukwekkend, een antwoord dat haar zeer tevreden stemde. Ze voelde zich even onwennig toen de deur openging en Geenie met een slinger rond zijn hals de deur opendeed en was opgelucht toen ze Lara in een hoekje zittend opmerkte. De kamer was sfeervol met gedempte lichten en de muziek was leuk maar de sfeer was er niet echt. Ze had Geenie al meerdere malen op zijn horloge zien blikken en hij was zelfs enkele keren komen vragen of ze nog niets van Britt gehoord hadden. Nee, maar als het bezoek nog aan de gang was, zou ze een vuurlinie vragen op zich af zien komen en zelfs geen tijd hebben om haar gsm tevoorschijn te halen. Geenie streek door zijn haar, zette de muziek stiller en bracht een slagroomtaart uit de keuken. Er volgde nog een schaal verse aardbeien, een fles champagne en doosjes chocladetruffels die hij her en der verspreidde.

Nina at net Lara's stuk op omdat die geen marsepein lusste, toen de sterren van de avond op het toneel verschenen. Britt zag rood en greep meteen een glas champagne. Ze deed blazend en puffend haar verhaal aan Geenie die enkel oog had voor Raj en haar uiteindelijk naar Nina en Lara wees. Die vonden de hele situatie hilarisch en probeerden empatisch te luisteren naar Britt's verzuchtingen. Helemaal comisch werd het toen Britt na haar 2de glas het Indisch-Engelse accent imiteerde. Even leek het of Britt boos ging worden toen Nina vroeg of ze er niet dacht om er haar weekendjob van te maken na zo'n succesverhaal. "Och God nee" en ze sloeg de rest van haar glas achterover.

14:45 Gepost door Blink in Bloemlezing | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

29-04-08

Heer luipaard

leopard_home

Hoe tijd soms
sluipt als
een luipaard
op poezepoten
Behoedzaam
verdoken.
Om dan dubbel
te spurten,
een jacht
van een race,
zijn eigen
snelle snoet
achterna.

14:07 Gepost door Blink in Pluimpjes van een veer | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

23-04-08

Nina (12)

"Bingo" zei Lara, toen Geenie de volgende dag met een idee op de proppen kwam. Hij had Raj gevraagd of er in en rond het huis problemen waren. Het antwoord luidde dat de bijles van jongste dochter Shaksaya op woensdagnamiddag niet kon doorgaan omdat de lerares ziek was. De familie van Raj had steeds een degelijke educatie voor de kinderen vooropgesteld zodat ze zeker niet zouden achterlopen op hun klasgenootjes.

Op donderdagmorgen haastte Nina zich vroeger dan anders naar het kantoor om het verhaal van Britt te horen. Dat ze 2de klassersniveau wiskunde best wel moeilijk vond, gaf ze eerlijk toe en dat de thee niet te drinken viel. Ze vertelde ook dat ze bij het weggaan tegen de borst van moeder Preethi werd gedrukt die haar uitnodigde om zeker nog eens terug te komen, gewoon op de thee. "Klinkt goed" zei Nina, "maar je hebt toch wel Raj gezien?" O ja en ze had zich aan hun voorschriften gehouden: verlegen haar ogen opslaan en weinig contact zoeken, glimlachen en verder werken. Dat die aanpak zijn resultaat niet gemist had, bleek toen Britt in de middagpauze telefoon kreeg van Raj met de bevestiging dat moeder ingestemd had toen hij na haar bezoek voorstelde om haar zaterdag officieel op bezoek te vragen.

19:42 Gepost door Blink in Bloemlezing | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

20-04-08

Nina (11)

"Britt kan toch voor partner spelen en dan komen ze samen naar je party?" De open monden waren een lichtjes wansmakelijk zicht, dus ze zette haar glas neer en bereidde zich voor op een golf kritiek, vooral dan van Britt die zich leek te verslikken in haar vegetarische hap. "Staat de familie open voor Westerse vrouwen?" ging Nina verder. "Wel ze dachten dat 'Geenie' een meisje was, maar wisten wel dat hij Belgisch was én hij, euh zij, mocht op bezoek!" redeneerde Lara. Nina betrapte haar vriendin op pretlichtjes in de ogen en voelde zich gesteund. Geenie bracht haar terug met de voeten op de aarde met een onweerlegbaar argument: "ze zoeken de meisjes zelf uit, uit goeie families, het is onmogelijk om je in dat netwerk in te werken... toch niet vóór zaterdag!" Als om Nina helemaal terug op aarde te trekken, voegde Britt er de meest logische repliek aan toe: "en waarom ik?". "Omdat je altijd zo vriendelijk en beleefd bent, dat komt zeker goed over" antwoorde Nina die een plagerige schop tegen haar scheenbeen kreeg. Ze richtte zich direct weer naar Geenie, Britt zou wel bijdraaien, als ze nu maar Britt in Raj's buurt konden krijgen want hij had een punt! "Kunnen ze niet toevallig kenismaken?" opperde Lara. "Met Raj? Weet je, ik denk dat we vooral op de familie moeten mikken, in de gratie van de moeder komen" bedacht Nina.

22:32 Gepost door Blink in Bloemlezing | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-04-08

Nina (10)

Nina verdeelde de inhoud van het zakje vinaigrette over haar portie rauwkost. Het was maandagmiddag en dan koos ze resoluut voor een zuiveringslunch. Vanwege de weekendkilo die er mogelijks bijgekomen was. Het gespreksonderwerp aan tafel ging richting Geenie die binnenkort jarig was en een feestje organiseerde. De organisatie was geen probleem, Geenie wist van wanten op dat vlak. Maar hij zat al enkele dagen te malen over iets. Tijdens de happy hour vrijdag had Lara hem rechtuit gevraagd wat er zo overduidelijk op zijn lever lag. De uitnodiging voor zijn geliefde Raj. Na het beruchte familiebezoek was het contact uitgedoofd tot een nietszeggende sms-relatie, waaruit Geenie had kunnen opmaken dat Raj nu ineens aan een reeks potentiële huwelijkspartners werd voorgesteld. Beleefde indische meiden welteverstaan. Beiden waren er het hart van in en Geenie zag zijn verjaardagsparty dan ook als een soort afscheidsfeest. Als hij tenminste kon komen, want zijn agenda werd elke avond volgeboekt met ontmoetingen. Nina nam een slok fruitsap en probeerde daarbij niet op Lara's hongerstillende dagschotel te letten. Misschien was het de frisse fruitige lunch die haar grijze cellen kleurige ideeën gaf maar ze had het eruit gefloept voor ze het besefte...

20:34 Gepost door Blink in Bloemlezing | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

14-04-08

experimental

00360m
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
naaldhakken
weten waar ze heen willen
leven ritmisch hun eigen leven mee
laten zich niet stoppen door mannengelul
als elegante vingers die een typmachine
bedwingen trippelen benen strijkersgewijs
op hun eigen staccato-melodietje
tussen wil en weg in
tango-dansen er eventjes een avondje
tussenuit of blazen stoom af in een
turks bad met zeep en zalf en zoet
manlief mag fluiten in de douche
en kindlief op de paardjesmolen op zondag

geschreven op deze muziek: http://nl.youtube.com/watch?v=XEKv2FA9NEM&feature=user

12:41 Gepost door Blink in Pluimpjes van een veer | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-04-08

Caramel

0U53JCA274A35CA3MVP8FCAVCN88ACAHKD7T9CA052PBOCAOCCV10CAK4RHT4CA3OWM4BCA64EPLUCAH5OCU9CACDHMNECA7SIANBCA5F7VBBCAHZI2H2CAYQ7UXFCAUPCLH1CARQWMMIcaramel%20snapshot%205caramelsjacquesgenin

 

 .

.

stroperig dik
smelt in de tempel
van mijn smaak
dit
vergoddelijkt goed,
Zo boterrijk en suikerzoet.
Als een jongensleven
in Tunesië,
rolluikdutjes
en dan brood met
het blik gecondenseerde
melk van mama,
met de lepel
als ze niet kijkt.



 

19:36 Gepost door Blink in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

08-04-08

De Elfde

240px-Fairfacefairy%5B1%5D[1]

Watervallen verlatend
vleugelt ze haast onzichtbaar
voorzichtig dichterbij.
Gefladderkroond blinkt ze
vol blanke schijn.
Eerlijk blauw oogt ze
onschuldig gelippenrood
met kant geborduurd
en krullengoud.
Tere geschenkjes
in gesnoerde zakjes
brengt ze blij veraarzelend
in haar mee.
Met daglichtklare genegenheid
knijpt ze fijntjes in zijn hand.

 

22:37 Gepost door Blink in Liefde | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

06-04-08

zwembadnimfje

11471820

 

Broebelend bellenlacht
ze uit haar neus en
zonnig kindergeheugen
Blauw gedragen
siert ze met roze
en spelende haren
deze lauwe wereld
in de naam van het
plezier

14:37 Gepost door Blink in Leven | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

04-04-08

Op wilskracht

xin_5203032611149241305817
Op wilskracht gedreven
spreiden zich
tot in vingers en tenen geknepen
elke vezel die weet
welk doel te bereiken.  
.
De focus in het oog
bijten tanden zich vast
in wat nu nog niet
maar later wel
moeten kan.  
.
Wil kan vol kracht
passen in plannen
die dreunend beuken
van onmogelijkheid.  

12:00 Gepost door Blink in Leven | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

02-04-08

Pijnelijke Perfectie

Stricte choreografie
tekent jong leven
van kindsbeen af
strevend zweten
naar glansrijke balans
.
in een strak ritme
van beheerst lijden
vezels rekken strekken
en doorzetten.
.
Vermogens dwingen
een tot perfectie
getraind lichaam
tot buitennatuurlijke
stunts, een internationale
glimlach.

Russian Rythmic Gymnastic Star

16:00 Gepost door Blink in Leven | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

31-03-08

Volmaakt onvolmaakt

dansend vertalen

ze de elegantie van

ballet in de schoonheid

van alles wat beweegt

wat man en vrouw is

dit paar,

zij zonder arm

hij zonder been

Hand in hand,

beproeven ze

perfect gebrekkig,

voluit ontbrekend

wat kan.

 

21:48 Gepost door Blink in Sociaal thema | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

26-03-08

Eigenzinnig

52

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Eigenzinnig salsadanst
ze zich een stijl bijeen
die bloemigspaans
haar lippen fleurt
tot brilliante lachjes
eigengereid hachje
'een speciale dame'
fluisteren ze argwanig
'kunstenaarstype'
schudden ze meewarig
maar ze luistert
naar haar eigen gehoon
en huist bruisend in haar
stemmige verzameling
vrolijke vanallesjes.

Watch http://nl.youtube.com/watch?v=9ChGxIvWscA

It is the passion flowing right on through your veins
And it's the feeling that you're oh so glad you came
It is the moment you remember you're alive
It is the air you breathe, the element, the fire
It is that flower that you took the time to smell
It is the power that you know you got as well
It is the fear inside that you can overcome
This is the orchestra, the rhythm and the drum

Com uma forca, com uma forca
Com uma forca que ninguem pode parar
Com uma forca, com uma forca
Com uma fome que ninguem pode matar

It is the soundtrack of your ever-flowing life
It is the wind beneath your feet that makes you fly
It is the beautiful game that you choose to play
When you step out into the world to start your day
You show your face and take it in and scream and pray
You're gonna win it for yourself and us today
It is the gold, the green, the yellow and the grey
The red and sweat and tears, the love you got. Hey!
...

16:10 Gepost door Blink in Pluimpjes van een veer | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-03-08

Parelmoer

5383AlmendraBloesem

Parelmoerig glanzen
huid & jurk
in satijn en amandel-
bloesemlotion zacht-
blozend zangerig
rijp voor
laatavond verlangen
naar milde vingers
die haar middel omstrijken
als een feestbrood
behoedzaam gekneed
om
stukjes marsepein
niet te breken.

21:45 Gepost door Blink in Pluimpjes van een veer | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

22-03-08

Geheim

STS2665_smallInnerlijk gniffelen
boven eigen kleine vondsten
een schatkist uit sigarenhout
vol nepgoud en zero waarde
maar straalvol herinnering
levensrijke verwondering
vergeelde boekdelen sprekend
over vroeger of vol geneugte
voor een komende verrassing
of gewoon voor jezelf
een idee, een droom
omdat
het intieme eigen opleeft
in kinderlijke onschuld.

 

Soms, vind ik, leent een onderwerp zich beter tot een tekst dan een gedicht, of omgekeerd. Deze keer was ik het niet helemaal zeker. 'Geheim' klonk mij toch ietsje te mysterieus om open in regels te schrijven. Ik miste een beetje discretie en mogelijkheid tot eigen invulling. Dus je ziet maar, wat volgens jou het best past...

12:20 Gepost door Blink in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

21-03-08

Geheim-zinnig

Ze zeggen dat ik geheimzinnig doe. Geheim-zinnig. Zin in geheimen? Ja zeker een 'geheim' als dit! Er is de vreugde van het delen maar ook het intieme plezier van het eigen-houden. Gniffelend verborgen houden voor nieuwsgierige ogen.

Ooit las ik "Het geheim" van Anna Enquist. Ik vond de titel al zó spannend dat ik met trillende handen aan het tweede hoofdstuk begon. Toen ik  me in het midden van het boek nog steeds buitengesloten voelde, ben ik wild gaan bladeren op zoek naar ontknopingen, openbaringen, desnoods een biecht. Ik kon er niet tegen dat er iets was dat ik niet wist. Maar zo gaat het wellicht altijd met geheimen: de deugd is aan de geheimhouder, niet diegene die wéét dat hij iets niet weet...

Elk kind kent de aangename kracht van geheimen. Herinner je het sigarenkistje onder je bed. Met je mooiste knikkers, een melktand, een ring uit de kauwgomballenbak, keien met speciale glinsteringen, een half pakje stiekem gekochte kaugom en van die lichtgevende sterren die je op het plafond boven je bed plakte. Grootse vondsten en waardevolle kleinigheden in je wonderwereld van toen. Nu wil ik niemand overhalen om terug een 'schatkist' aan te leggen, maar misschien kunnen we terug de deugd van het onschuldige geheim herevalueren.

http://nl.youtube.com/watch?v=tbSnCh8Ny1k

11:45 Gepost door Blink in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

18-03-08

My Secret Garden

2003138667

 

 

 

 

 

 

 

Eigenlijk had ik al een verhalentuin in mijn hoofd. Er waren enkel wildgroeiende planten. Geen pad. Geen geleide rozen. Ik leunde af en toe op het hek, wierp er een blik op en zei "Ah je bent er nog, goed zo. Ik kom je later wel eens onderhouden." Nee echt. Ik herinner me dat ik éénmaal de tijd genomen heb om een verhaal neer te schrijven. In een kladschriftje, met potlood. Ik was 10. Ik liet het aan mijn juf lezen en ze zei dat er zeker en vast een schrijfster in mij schuilde. Fijn! Dan zou ik later schrijfster worden. Ik hield op met schrijven omdat ik vond dat het te traag ging, zo woord voor woord. Dus ik hield het bij verhalen bedenken. Heel veel verhalen. Ik zat altijd wel met iets in m'n hoofd. Ik dacht, als het écht goed is, dan onthou ik het wel voor later, ik kan toch niet àlles op schrijven.

Daar moest ik aan denken. Op mijn wandeling naar het werk. Toen ik Elise bedacht. Terwijl ik vorige week nog zo enthousiast was over 'The Orange Club'. En dat terwijl Esmerine & Ragnar nog leven in mijn hoofd. En Nina binnenkort weer uit haar winterslaapje zal ontwaken. Twee verhalen tegelijk vond ik prima. Als het ene vastzit, kan ik altijd met het volgende voort. En ze zijn toch zo verschillend. Maar dat zijn ze allemààl. Uniek en ongeduldig. Allen kleven ze aan mijn huid en flirten ze met mijn eigen emoties. Ik wil geen één verhaal in de kou laten staan.

Dus ja ik voel me een beetje als een tuinvrouw, die met goede moed het hekje heeft geopend, met de handen in de zij het perceel heeft overzien en begonnen is met een pad en plannen te maken. En nu sta ik hier met bloemenperkjes vol welriekende varianten in allerlei kleuren en weet ik niet waar eerst. De kunst van het tuinieren, of groene vingers, is misschien weten welke zaden je best wanneer zaait. Welke planten beter groeien in elkaars nabijheid. Zon- en schaduwplanten elk een plekje geven. Spitten en herschikken. Durven wieden en groeistokjes plaatsen. En aan het eind van de dag met aardevingers het zweet van je voorhoofd vegen.

16:30 Gepost door Blink in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

15-03-08

Thee-therapie

23043568

Kruidig water ademt
cirkelende dampen
tegen mijn cementen voorhoofd
Als ik blaas,
rimpelt het oppervlak
weldadige warmte
naar me toe
Eeuwig zou ik mijn houten hoofd
onder de sproeierkop 
willen houden, badend
in stekelige aroma's
die mijn neus en oren
open prikken.
Leve de kruidenverlossing!

13:37 Gepost door Blink in Leven | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

13-03-08

Art

z

 www.ripplegallery.com

This is ten percent luck, twenty percent skill
Fifteen percent concentrated power of will
Five percent pleasure, fifty percent pain
And a hundred percent reason to remember the name!
 ~Fort Minor, Remember the name~

 

 

18:30 Gepost door Blink in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-03-08

Reflectie

61

 

 

 

 

 

Ik had het nog zó met mezelf afgesproken. Toen ik deze blog begon. Ik zou mezelf niet blootgeven. Het zou enkel om mijn schrijfstijl gaan. Om deze te ontdekken en ontwikkelen. Wàt ik schreef, nee daar zou niemand mij persoonlijk in herkennen. Zo ver wilde ik niet gaan. Zou ik me niet riskeren. Het maakte niet uit wat ik schreef. Als het maar mooi klonk. Metaforisch. Filosofisch als het kan.

Ik moet bekennen dat ik mij er intussen pijnlijk van bewust ben dat mijn blog mij de spiegel voorhoudt. En zegt: "kijk maar wie je bent!" Niks van wat ik hier geschreven heb, is leeg en betekenisloos. Is zomaar. Is los van mij.

Dus ik leer bij. Niet alleen over m'n schrijven (dat ik graag zinnen in stukjes schrijf vandaag). Maar ook over mezelf. Dat er meer is dan je ziet. Niet alles is wat het lijkt. Ik had geen maatschappij-kritische teksten van mezelf verwacht want ik lijk altijd met alles akkoord. Geen schrijfsels over plukjes zachte liefde want dat vond ik zoetzemerig. Geen grenzeloze verhalen want ik riskeer me nooit. Geen eerlijke gedichten die voelbaar vol woeligheid zitten. Laat staan twijfels over mijn eigen gek-kigheid. Of gedichten over huizen, auto's en koffie (die ik niet drink). En wie weet wat er nog allemaal komt...

17:00 Gepost door Blink in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-03-08

Old house

 Old%20house


ik kraak als een bouwvallig huis
mijn neus lekt als een
dak na ernstige hagelbui
mijn keel lijkt op
werkmansgereedschap
mijn hoest zou
een waakhond kunnen zijn
mijn stem klinkt
als een deur die een likje
olie kan verdragen
en de thermostaat
lijkt ontregelt.
Charmante villa te koop.

12:45 Gepost door Blink in Pluimpjes van een veer | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Sound effects

decoration

Sounds bouncing
up and down in
my heart, vains, cells
kicking me back up
treating my ears
on voices like
they never sounded before
weird effects and soft
interludes, energetic
backgrounds and
melodous fronts
words hardly matter
it's all in emotions
being played by
technical artists.

 

http://www.youtube.com/watch?v=-KHtASLwuU0&feature=re...

 

12:26 Gepost door Blink in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-03-08

Sprankelende dorstlesser

a_glas_of_water_sas

Voor mij is m'n blog een sprankelende dorstlesser.

Soms heb je dat zo. Je drinkt een glas water, zomaar. En pas dan merk je dat je eigenlijk grote dorst had. En neem je nog een glas.

Ik wist niet dat ik wilde schrijven. Dat ik vanalles wilde schrijven. Of ik wist gewoon niet hoe graag ik het wilde. Maar eens je het geproefd hebt, weet je wat je mistte ook al miste je niks. Ik vind het enorm raadselachtig. Zoals bubbels in spuitwater die niet te vangen zijn. Ik begrijp het niet. Maar ik zou ook liever geen technische uitleg horen over koolzuurgas. Het is goed zoals het is. Laat het maar plagerig bruisen.

10:15 Gepost door Blink in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

02-03-08

Fontein

TAU2199
Pralerig spuit ik
druppelregen
de hoogte in
Elegante straaltjes
waterkralen
pletsen op
uitgestoken
kinderhandjes.
Zo in ieders vizier
plezier ik
parkse passanten
met oneindige
waterweelde.

17:20 Gepost door Blink in Pluimpjes van een veer | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

01-03-08

Door de mazen van het net geglipt

doolhof

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Onlangs hoorde ik wat over het kastensysteem in India. En over het grote verschil in België tussen de hoogsten en de laagsten. Horizontale lagen in klasse zijn er nog steeds, India of niet. Benoemd of verzwegen. Maar er is meer. Er zijn de onzichtbare verticale lijnen. Iedereen netjes bij zijn soort. Het resultaat van horizontaal en verticaal? Juist: hokjes.

Vroeger speelde ik een spel, of liever, ik zeurde tot iemand het met mij wilde spelen. Je had een spelbord waar horizontaal en verticaal kleine witte schuifjes in pasten. Wie een 4de wand kon zetten, kreeg het hokje en mocht er een gekleurd muntje in leggen. Die had een punt. Misschien is het een populair spel, want ik vind dat het een dominante gewoonte geworden is. Verdeel en heers. Catalogeer en scoor. Hoe meer vakjes, hoe beter.

Waar is het overzicht gebleven? Het grensoverschrijdende uitwisselen? Verrijkend samenzijn? Dan denkt iedereen aan migranten. Maar waarom beginnen we niet met wie het méést dichtbij is? Waarom cinema-avonden exculsief voor senioren, ze zijn toch niet besmettelijk? Alles op kindermaat, terwijl ze best wel es gewóón kunnen meedoen toch? Dat ze naturisten afzonderen, ja liefst. Maar waarom 'anderen' zo nodig bij 'anderen' moeten wonen, uitgaan, plezier maken,... En wat als je in meerdere hokjes past? Waar moet een lichamelijk gehandicapte lesbische +50tiger naartoe? Ik vind het onnodig ingewikkeld. En beperkend. Zo'n hokjesnetwerk doet je enkel je totaliteit verliezen. We zijn toch allemaal gewoon mensen?

21:23 Gepost door Blink in Rebels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-02-08

Jungle City

r19-graffiti-foto

Terwijl de groene plekjes op aarde gestaag verdwijnen, neemt het junglegehalte op de werkvloer én in de stad, evenredig toe, vind ik. Denk maar aan het overlevingsvermogen van straatkinderen. Maar zo zuiders-veraf moeten we het niet zoeken, vind ik. Ik zelf vind het steeds een hele opdracht om door de wirwar van reuzereclame's, agressieve bestuurders, uitlaatgassen, 1001 mogelijke koopjes en horden wandelaars, mijn weg te vinden. Mijn eigen tempo. Mijn eigen ideëen. Waar heb ik nood aan? klinkt bijna belachelijk als ik de H&M instap en probeer de rekken te overzien. Je zou het nog met moeite weten, als je te midden een overweldigend aanbod staat.

Hoe zou ik moeten weten, wie 't beste bij me past als ik in de massa loop. Hoe iedereen in elkaar zat... allemaal verschillend, allemaal uniek? Is een overmaat aan keuze nog wel een vrijheid, of eerder een onvrijheid? Zou ik nu écht andere producten kopen als er geen muziek zou spelen in de supermarkt? En waarom lijkt iedereen zich geen vragen te stellen en gewoon een jungleleven te lijden? Kan ik wel? Wil ik niet?

Laatst volgde ik een workshop Mindfulness. Heel trendy. Maar ik weet niet of het wel zo van pas komt in deze tijd. Er is teveel om aandacht voor te hebben. Ik werd bijna gek van de hoeveelheid steentjes toen ik op een grindpad naar de bushalte liep nadat we een halfuur met gesloten ogen aan één kei hadden zitten voelen. Waarom zijn er meer details dan mijn ogen in 24 uur tijd kunnen zien? Soms lijkt het alsof er meer kleuren in de rekken hangen dan ik in de regenboog kan tellen. Misschien worden mensen niet dik omdat ze gefrustreerd zijn, maar omdat ze alles willen proeven dat er te proeven valt. Misschien is er een rechtlijnig verband tussen hartaanvallen en de keuzes, de prikkels en de snelheid van de stad waarin je woont. Ik krijg er in elk geval hartkloppingen van.

13:15 Gepost door Blink in Filosofeer | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

24-02-08

Colorblind

depressed%20girl

Als de wereld kleur verliest
en alles zwart of wit
en zelfs wit een soort grijs
wordt.
Door beslagen glas
kijk ik naar de wereld
die voorbijgaat
terwijl mijn klok
stilstaat, een seconde
zonder een volgende.
Geen vanzelfsprekendheid
meer, enkel smakeloos
traag niet-kunnen
leven.

http://nl.youtube.com/watch?v=49GJjWP-MmU&feature=rel...

12:34 Gepost door Blink in Sociaal thema | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-02-08

Jungle

Rainforest

Giftig groene kikkers
kijken mij hypnotiserend
met rode oogjes aan,
zuignappootjes aan
een tak verzekerd.
Bollebozen klimmen
steeds hogerop en
schudden krijsend
andere apen
uit hun boom.
Welkom is wie
hun luizen plukt.
Onder een tapijt van
bladeren, glippen
geruisloze slangen
de koele dood van
hun slachtoffer tegemoet.
 
Een echte jungle,
die werkplaats.

21:03 Gepost door Blink in Rebels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-02-08

ik schrijf... Poëzie?

Hoewel ik schrijf, denk ik er zelf nog redelijk clichématig over, vrees ik. Ik doe het niet, maar zelfs al zou ik er voor uitkomen: ik zou vrezen om ouwbollig over te komen als ik zeg dat ik gedichten schrijf. Alsof ik het allemaal beter weet. Alsof ik er 's nachts voor opsta. Alsof ik met mijn hoofd in de wolken loop. Alsof ik absolute stilte en eenzaamheid nodig heb om te kunnen schrijven. Alsof ik in staat ben om plechtstatig mijn eigen schrijfsels voor te lezen zonder te vrezen onnozel te klinken. Alsof ik er te jong voor ben.

Ik wil mijn 'gedichten' of wat het ook is, juist bruisend en spontaan houden. Geen wedijveren van mijn grijze cellen om indruk te maken met woordreeksen die onmogelijk vloeiend uit te spreken zijn. Ik wil 3-D gedichten die sprankelen van levendige ervaringen, waar geuren en kleuren van afstromen, desnoods citroenzomers of stroperigzoet of grijsstil. Ik moet mensen zien, ik moet werken en ziek zijn, ik moet slapen en wakker liggen, luisterenvinken en meekijken, feesten en huilen om te kunnen schrijven. Niet op zolder zitten en wachten tot er inspiratiepoeder uit de sterren valt.

Waarom maak ik er nu zo'n drukte om, vraag ik mezelf nu af. Ach ik weet 't duivels goed. Ik heb mijn eerst 'opdracht'. Eén van mijn (pas ingelichte) familieleden geeft in mei een concert. En vindt dat mijn woorden de wereld in gestuurd moeten worden. Dus ik moet iets schrijven/selecteren en voorlezen/laten lezen, dat past bij het thema. Driedubbele uitdaging... Het liefst zou ik het op een A-4 blaadje uithangen. Pech als iemand het ziet.

18:15 Gepost door Blink in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

14-02-08

sonnet van de A

-angstaanval- 518431221_19dbbd2010

Zuchtend pijnigt
ze wegen uit haar
hoofd draaiiend
in cirkels.
 
Beverig zwak
klinken haar
woorden vreemd
uit eigen nauwe
mond.
 
Spieren die gespannen
de tijd lijken te stoppen
kraken gefrustreerd
onder een overgewicht
aan zorgen.
 
Eerlijke blauwe ogen
sluiten onder
gebogen wenkbrauwen,
gevangen in eigen
beklemdheid.
 
http://nl.youtube.com/watch?v=Gk6G4WMUsEo

21:42 Gepost door Blink in Sociaal thema | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |